NGC 1672 – The Barred Spiral Galaxy in Dorado

NGC 1672 کهکشان مارپیچی میله‌ای در صورت فلکی ماهی زرین (Dorado)

این کهکشان حدود شصت میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و قطرش نزدیک به هفتاد و پنج هزار سال نوری است؛ یکی از کهکشان‌هایی است که در کیهان نزدیک ساختاری به‌راستی پرشکوه دارند. چشمگیرترین ویژگی آن، ساختار میله‌ای بلندی است که از میان مرکز کهکشان می‌گذرد و طولش به حدود بیست هزار پارسک می‌رسد؛ از دو سر این میله بازوهای مارپیچی ظریف و متقارنی بیرون می‌آیند و به کل کهکشان آن ریخت مارپیچی میله‌ای نمونه‌وار و دلربا را می‌بخشند.

در تصویرهای با تفکیک‌پذیری بالا می‌توان دید که روی بازوهای مارپیچی شمار زیادی سحابی گسیلشی صورتی و خوشهٔ ستاره‌ای جوان پراکنده است و این نشان می‌دهد که کهکشان هنوز در مرحله‌ای نسبتاً فعال از ستاره‌زایی به سر می‌برد. هستهٔ آن در ردهٔ هستهٔ فعال کهکشانی از نوع Seyfert 2 جای می‌گیرد و شاید سیاه‌چاله‌ای ابرپرجرم را در خود پنهان کرده باشد که نواحی پرشتاب ستاره‌زایی (starburst) گرداگردش را فراگرفته‌اند؛ همین است که کل کهکشان هم درخشان و هم سرشار از پویایی به نظر می‌رسد. NGC 1672 نمونهٔ مهمی برای مطالعهٔ این پرسش است که ساختار میله‌ای چگونه گاز را به مرکز کهکشان می‌رساند و از این راه ستاره‌زایی و تحول کهکشانی را برمی‌انگیزد.

برای کسانی هم که عکاسی نجومی می‌کنند، آن میلهٔ بلند و آشکار و بازوهای مارپیچی که با ظرافت گشوده شده‌اند، این کهکشان را به یکی از جذاب‌ترین هدف‌های آسمان بدل می‌کند.

Planewave CDK 17"
SBIG STXL 11002 with AOX
Paramount ME
Astrodon 50mm LRGB
Lx22, Rx21, Gx21, Bx17 1200s
مجموع زمان نوردهی: 27 ساعت
محل عکاسی: El Sauce, Chile
نرم‌افزار پردازش: PixInsight, Photoshop