ARP 65: A Gravitational Waltz Across Spacetime

Arp 65 — والس گرانشی در فضازمان

در اعماق آسمان صورت فلکی زن برزنجیر (Andromeda)، در فاصلهٔ حدود 230 میلیون سال نوری از زمین، رقصی خاموش اما باشکوه آرام‌آرام در حال گشوده‌شدن است.

این کاری است که به‌تازگی به پایان رسیده — Arp 65، زوجی کلاسیک از کهکشان‌های برهم‌کنشی که در «Atlas of Peculiar Galaxies» اثر Halton Arp گرد آمده‌است.

دو بازیگر اصلی این کادر، NGC 90 و NGC 93، درست در لحظهٔ سرنوشت‌ساز «پیش از ادغام» به سر می‌برند. زیر کشش دیرپای گرانش، ساختار هر دو رفته‌رفته بازنویسی می‌شود: بازوهای مارپیچی NGC 90 را نیروهای کشندی می‌کشند و می‌گسترانند و ساختارهایی گره‌مانند پدید می‌آورند که تکه‌تکه‌اند و در عین حال آهنگین؛ در برابر آن، NGC 93 هنوز خطوط نسبتاً پایدار هستهٔ خود را نگه داشته‌است، همچون طرف آرام و متین این رقص.

با انباشتن نوردهی‌های طولانی کوشیدم آن خوشه‌های ستاره‌ای جوانی را ثبت کنم که گرانش برانگیخته‌شان بود — آن‌ها به شکل «گره» در دل کهکشان‌ها پراکنده‌اند، با درخششی آبی-سفید می‌تابند و با ستارگان کهنسال یکدست و گرم پیرامون خود تضادی آشکار می‌سازند.

این تنها دیدار دو کهکشان نیست، بلکه فرایندی است دربارهٔ بازسازی ساختار و تبادل انرژی. از نظر علمی، آن‌ها سرنخی مهم برای درک تکامل کهکشان‌ها هستند؛ و از نظر بصری، والسی گرانشی که صدها میلیون سال را درمی‌نوردد.

ASA 500N
FLI Proline 16803
ASA DDM85
Astrodon 50mm LRGB
Lx21; Rx16, Gx17, Bx15, 600s
مجموع زمان نوردهی: 11 ساعت و 30 دقیقه
محل عکاسی: Chile