ARP 65: A Gravitational Waltz Across Spacetime

Arp 65 — grawitacyjny walc w czasoprzestrzeni

W głębokim niebie gwiazdozbioru Andromedy, w odległości około 230 milionów lat świetlnych od Ziemi, cicho rozgrywa się bezgłośny, a przy tym wspaniały taniec.

To niedawno ukończona praca — Arp 65, klasyczna para oddziałujących ze sobą galaktyk, zebrana w atlasie „Atlas of Peculiar Galaxies” Haltona Arpa.

Dwie główne bohaterki tego kadru, NGC 90 i NGC 93, przeżywają właśnie kluczowy moment „przed połączeniem”. Pod długotrwałym działaniem grawitacji ich struktury zaczynają być pisane na nowo: ramiona spiralne galaktyki NGC 90 są rozciągane i wyciągane przez siły pływowe, tworząc poszarpane, a mimo to rytmiczne struktury węzłowe; NGC 93 zachowuje natomiast wciąż stosunkowo stabilny zarys jądra, niczym spokojniejsza strona w tym tańcu.

Gromadząc długie ekspozycje, starałem się uchwycić te młode gromady gwiazd, które wyzwoliła grawitacja — rozsiane w galaktykach w postaci „węzłów”, lśnią biało-niebieskim blaskiem i tworzą wyrazisty kontrast z otaczającymi je gładkimi, ciepłymi starymi gwiazdami.

To nie tylko spotkanie dwóch galaktyk, lecz cały proces przebudowy struktury i wymiany energii. Z naukowego punktu widzenia są one ważną wskazówką pozwalającą zrozumieć ewolucję galaktyk; z wizualnego — grawitacyjnym walcem rozpiętym na setki milionów lat.

ASA 500N
FLI Proline 16803
ASA DDM85
Astrodon 50mm LRGB
Lx21; Rx16, Gx17, Bx15, 600s
Całkowity czas ekspozycji: 11 godz. 30 min
Miejsce fotografowania: Chile