VdB 123 Serpens Molecular Cloud

VdB 123 Obłok molekularny w gwiazdozbiorze Węża (Serpens)

Leży na końcu ogona Węża — to obszar nieba utkany z bladych, białych mgławic refleksyjnych i głębokich ciemnych mgławic. Przypominający białe obłoki pył międzygwiazdowy przeplata się z tajemniczymi ciemnymi obłokami i całość wygląda jak naturalny obraz kosmosu. Ponieważ jednak obiekt ten jest bardzo słaby, uchwycenie jego szczegółów wcale nie jest łatwe — potrzeba do tego długich ekspozycji i kamery o wysokiej czułości.

Do fotografowania używa się zwykle teleskopu w połączeniu z kamerą astronomiczną, a do tego precyzyjnego montażu paralaktycznego (równikowego) i systemu guidingu; dopiero stackowanie wielu długo naświetlanych zdjęć pozwala ograniczyć szum i wydobyć szczegóły. Ponieważ biała mgławica i czarne obłoki przenikają się warstwa po warstwie, obróbka końcowa również stanowi spore wyzwanie.

W pobliżu VdB 123 znajduje się jeszcze jeden szczególnie rzucający się w oczy obiekt — „Mgławica Płonąca Czaszka” (Sh2-68) (poza kadrem), czyli mgławica planetarna o żywych barwach i osobliwym kształcie. Zestawiona z VdB 123 sprawia, że cały ten fragment nieba wydaje się jeszcze bogatszy i barwniejszy. Dla miłośników astrofotografii VdB 123 jest celem równie trudnym, co urzekającym.

Planewave CDK 17"
SBIG STXL 11002 with AOX
Paramount ME
Astrodon 50mm LRGB
L24, 1200s; R18,G18,B22 900s
Całkowity czas ekspozycji: 22,5 godz.
Miejsce fotografowania: El Sauce, Chile
Oprogramowanie do obróbki: PixInsight, Photoshop