ذخیرهٔ داده‌های عکاسی روی SSD U.2 در سطح سرور: جعبه‌گشایی WD SN650 با ظرفیت 7.68TB

داده‌های عکاسی نجومی فضای ذخیره‌سازی زیادی می‌بلعند؛ یک شب به‌راحتی به چند ده GB می‌رسد. پس از آنکه دیسک M.2 با ظرفیت 4TB که پیش‌تر استفاده می‌کردم برای تعمیر (RMA) فرستاده شد، از فرصت استفاده کردم و سراغ یک درایو حالت جامد نسبتاً غیرمعمول رفتم تا جای آن را پر کند — WD SN650، با واسط U.2 و ظرفیت 7.68TB.

نه SSD با واسط SATA، بلکه واسط U.2 مخصوص سرور

این درایو در نگاه نخست از نظر ظاهر بسیار شبیه یک SSD معمولی SATA با اندازهٔ 2.5 اینچ است، اما در واقع از واسط U.2 که ویژهٔ سرورهاست استفاده می‌کند. به همین دلیل، برای نصب آن در یک رایانهٔ رومیزی معمولی به یک کارت تبدیل PCIe یا یک کارت تبدیل M.2 نیاز دارید.

پس از نصب و روشن کردن دستگاه، رایانه این درایو را مستقیماً شناسایی می‌کند؛ سپس با نصب درایور، کارایی خواندن و نوشتن باز هم تا حدی بالاتر می‌رود. در آزمایش عملی، کارایی آن تقریباً در سطح ردهٔ PCIe 3.0 قرار می‌گیرد. افزون بر این، چون کاربرد سروری دارد، در برابر نوشتن بسیار بادوام است — مجموع حجم نوشتن پنج‌سالهٔ اعلام‌شده از سوی سازنده (TBW) تا 11212TB می‌رسد که برای کسانی که مدام حجم زیادی از فایل‌های عکاسی را جابه‌جا می‌کنند تضمین خوبی است.

بزرگ‌ترین مزیت: هزینهٔ ظرفیت

جذاب‌ترین نکتهٔ این درایو برای من در واقع قیمت آن است. هر 1TB آن حدود 1200 دلار تایوان درمی‌آید و مجموع ظرفیت قابل استفاده نزدیک به 7TB است. اگر به دنبال یک درایو M.2 با همان ظرفیت بگردید (مثلاً 8TB)، قیمت آن معمولاً از دو تا سه برابر این درایو شروع می‌شود. برای کسانی که باید حجم زیادی از داده‌های عکاسی را برای مدتی طولانی نگه دارند، این هزینهٔ ظرفیت کاملاً رقابتی است.

محدودیت‌های استفاده

محدودیت اصلی احتمالاً همان شرط نصب است: این درایو را فقط می‌توان روی اسلاتی نصب کرد که PCIe 4x داشته باشد، یا آن را از طریق واسط M.2 تبدیل کرد. همین که مادربرد شما چنین قابلیت گسترشی داشته باشد، استفاده از یک SSD U.2 در سطح سرور به‌عنوان انبار پرظرفیت برای عکاسی نجومی انتخاب بسیار به‌صرفه‌ای است. این هم از تجربه‌ای که خواستم با شما در میان بگذارم.