خنککاری Gen 4 M.2 SSD: یک هیتسینک پرهدار، 10 درجه اختلاف
آیا M.2 SSD اصلاً نیاز دارد که به فکر خنککاریاش باشیم؟
پیشتر که از SATA SSD یا از M.2 SSD نوع PCIe Gen 3 استفاده میکردم، شاید چون سرعت انتقال آنقدرها بالا نبود، هیچوقت خنککاری را جدی نگرفتم. اما از وقتی نوبت به Gen 4 رسید، سرعت خواندن و نوشتن بهشدت بالا رفت و به 5000–7000 MB بر ثانیه رسید، و گرمای عظیمی که تراشههای حافظه و تراشهٔ کنترلر تولید میکنند باعث میشود درایو سرعتش را کم کند (thermal throttling) و این خود بر طول عمر تراشههای حافظه اثر میگذارد. خنککاری — دیگر نمیشود نادیدهاش گرفت.
یک هیتسینک پرهدار، در حالت بیکاری 7 درجه کاهش
پس از آنکه دو عدد SSD ساخت شرکتهای تایوانی را از کار انداختم، درایو سیستم را با یک Gen 4 SSD از برند درجهیک Solidigm عوض کردم. با این حال، حتی وقتی روی اسلات M.2 که مستقیم به CPU وصل است نصب شده بود و فقط از هیتسینک همراه مادربرد استفاده میشد، دمای حالت بیکاری (idle) همیشه بالا میماند و به 51°C میرسید.
پس از تعویض با یک هیتسینک پرهدار غیرفعال، دمای حالت بیکاری بهطور محسوس 7°C پایین آمد.
زیر بار، این فاصله آشکارتر هم میشود. پس از اجرای آزمون CrystalDiskMark و خواندن و نوشتن 8 GB داده، اختلاف دمای این دو به 10°C رسید. در پایان یک آزمون فشار دیگر هم انجام دادم — نوشتن پیوستهٔ 1 TB داده — و آن مجموعهای که هیتسینک پرهدار داشت، بیشترین دمایش تنها به 63°C رسید.
نتیجه: تا از دمای کاهش سرعت دور بمانید، تمام سرعت را به دست میآورید
عدد 63°C خیلی پایینتر از آستانهٔ 75°C است که یک SSD معمولی از آنجا شروع به کاهش سرعت میکند. در چنین بازهٔ دمایی، چه برای استفادهٔ روزمره و چه برای اجرای نرمافزار پردازش تصویر، این SSD میتواند بهترین کاراییاش را بهطور پایدار ارائه دهد.
یک هیتسینک پرهدار غیرفعال گران نیست، اما 7–10°C کاهش دما به همراه میآورد؛ برای یک Gen 4 SSD این سرمایهگذاری واقعاً بهصرفه است.