نکته‌هایی که هنگام انباشت داده‌های یک هدف در چند شب باید رعایت کرد

برای رسیدن به نتیجه‌ای باکیفیت در عکاسی اعماق آسمان، اغلب باید چند شب را پشت سر گذاشت و نوردهی طولانی را روی هم انباشت. اما «عکس‌برداری از یک هدف در تاریخ‌های مختلف» به این معنا نیست که کافی است همهٔ فایل‌ها را یکجا بریزید و روی هم بگذارید؛ در این میان چند مرحله هست که اگر به آن‌ها توجه نشود، برعکس، نتیجهٔ نهایی را پایین می‌کشند. در ادامه چند نکته را که باید رعایت شود گرد آورده‌ام تا تازه‌کارهایی که می‌خواهند مجموع زمان نوردهی بلندی را انباشت کنند به آن‌ها مراجعه کنند.

شش نکته‌ای که باید رعایت کنید

1. با goto مختصاتی و plate solving (تعیین مختصات نجومی) به همان هدف بروید: مطمئن شوید که هر شب دقیقاً همان موقعیت کادربندی را نشانه گرفته‌اید.

2. زاویهٔ چرخش میدان دید باید نزدیک به هم باشد: تا اختلاف زاویه باعث نشود لبه‌ها روی هم نیفتند، چون آن نواحی پیرامونی که روی هم نمی‌افتند SNR را از دست می‌دهند.

3. فریم‌های light هر تاریخ باید فریم‌های flat مربوط به خودشان را داشته باشند: اگر میان دسته‌های مختلف فریم‌های light تجهیزات باز شده باشد، حتماً باید هر دسته با فریم‌های flat همان نوبت جفت شود.

4. فریم‌های dark (از جمله flat dark یا bias) را می‌توان مشترک به کار برد: فریم‌های dark با دمای یکسان، طول نوردهی یکسان و تنظیمات یکسان قابل اشتراک‌اند. در اصل، برای CMOS تا سه ماه و برای CCD تا یک سال می‌توان دوباره از آن‌ها استفاده کرد.

5. هر گروه از فریم‌های light با فریم‌های کالیبراسیون خودش کالیبره شود: هنگام کالیبراسیون تصاویر در نرم‌افزار، APP از Multi-Session processing استفاده می‌کند و PI از WBPP یا پردازش دستی.

6. پیش از اینتگریشن (integration) می‌توانید بر پایهٔ طول نوردهی وزن‌های متفاوتی بدهید: در WBPP یا NSG در PI می‌توانید به فریم‌های light با طول‌های متفاوت وزن‌های جداگانه بدهید تا SNR تصویر نهایی حاصل از اینتگریشن بهینه شود.

اگر این چند نکته را رعایت کنید، داده‌هایی که در طول چند شب انباشته شده‌اند واقعاً به بهبود کیفیت تبدیل می‌شوند، نه اینکه داده‌های خوب و داده‌های مشکل‌دار با هم مخلوط شوند و یکدیگر را پایین بکشند.