پردازش دنبالهدارها در PixInsight (بخش 2): دنبالهدار Tsuchinshan در فاصلهٔ کانونی بلند 1000 mm
بخش نخست این مجموعه روند پردازش مقدماتی عکاسی از دنبالهدار Tsuchinshan (Tsuchinshan-ATLAS، C/2023 A3) با فاصلهٔ کانونی کوتاه 135 mm را معرفی کرد. این بخش به سراغ فاصلهٔ کانونی بلند میرود — وقتی فاصلهٔ کانونی به 1000 mm و بیشتر میرسد، راهبرد پردازش نیاز به تنظیم پیدا میکند. برای آشنایی با ابزارهای پایهٔ پردازش دنبالهدار میتوانید مقالهٔ «راهنمای عمومی پردازش تصاویر دنبالهدار» را ببینید.
چرا فاصلهٔ کانونی بلند به روندی جداگانه نیاز دارد
در روند فاصلهٔ کانونی کوتاه یک گام کلیدی وجود دارد: اجرای Local Normalization یا NSG روی تصویرها، یعنی نرمالسازی گرادیان هر فریم پیش از اینتگریشن (integration). اما وقتی فاصلهٔ کانونی به 1000 mm و بیشتر میرسد و دنبالهدار بخش عمدهٔ کادر را اشغال میکند، به دلیل تغییر نور و سایهٔ خود دنبالهدار و حرکت آن، نتیجهٔ Local Normalization یا NSG مطلوب از آب درنمیآید — الگوریتم نرمالسازی را دنبالهداری که هم پهنهای بزرگ را میپوشاند و هم حرکت میکند مختل میکند.
از این رو برای پردازش دنبالهدار Tsuchinshan که با فاصلهٔ کانونی بلند عکاسی شدهاست، بخش نرمالسازی را از گامهای بخش پیشین حذف کردم. روندی که در ادامه میآید همان روندی است که خودم برای پردازش تصویرهای دنبالهدار گرفتهشده با 1000 mm و 4000 mm به کار میبرم.
روند هشتگامی
- با WBPP تصویرها را تا مرحلهٔ همترازی ستارهها کالیبره کنید (نتیجه: تصویرهای همترازشدهٔ A).
- تصویرهای همترازشدهٔ A را اینتگریشن کنید (نتیجه: تصویر ستارهای اینتگریشنشدهٔ B که بعداً هنوز به DBE و کالیبراسیون رنگ نیاز دارد).
- تصویرهای همترازشدهٔ A را برای همترازی بر اساس دنبالهدار به کار ببرید (نتیجه: تصویرهای همترازشده بر اساس دنبالهدار C).
- ستارههای روی تصویرهای همترازشده بر اساس دنبالهدار C را حذف کنید (نتیجه: تصویرهای بدون ستارهٔ همترازشده بر اساس دنبالهدار D).
- تصویرهای بدون ستارهٔ همترازشده بر اساس دنبالهدار D را اینتگریشن کنید (نتیجه: تصویر خالص دنبالهدار اینتگریشنشدهٔ E).
- باقیماندهٔ ستارهها را روی تصویر خالص دنبالهدار E پاک کنید (نتیجه: تصویر خالص دنبالهدار F که بعداً هنوز به DBE و کالیبراسیون رنگ نیاز دارد).
- ستارههای خالص را از تصویر ستارهای اینتگریشنشدهٔ B استخراج کنید (نتیجه: تصویر ستارهای خالص B1؛ پسزمینهٔ تصویر B دور ریخته میشود) و آن را با تصویر خالص دنبالهدار F ترکیب کنید.
- تصویر ترکیبشده را رتوش کنید.
در مقایسه با روند فاصلهٔ کانونی کوتاه، تفاوت اصلی همان حذف دو گام نرمالسازی NSG/LN است (که در اصل گامهای 2 و 6 بودند). حالا که نرمالسازی نیست، گرادیان را باید با DBE در ادامهٔ کار بهخوبی جبران کرد؛ این همان منطق داد و ستدی است که پشت «سادهسازی نرمالسازی» در روند فاصلهٔ کانونی کوتاه قرار دارد.
