FastIntegration en het uitlijnen en integreren van grote hoeveelheden beelden

Wanneer u niet enkele tientallen, maar duizenden beelden in handen hebt (bijvoorbeeld Lucky Imaging of Fast Imaging, van die manieren van fotograferen waarbij een enkele opname slechts een paar honderd milliseconden tot enkele seconden duurt), wordt de traditionele workflow van uitlijnen en integreren tergend traag. FastIntegration, dat PixInsight in versie 1.8.9-2 heeft toegevoegd, is juist voor dit soort situaties ontworpen.

Wat FastIntegration is

FastIntegration is samen met PixInsight 1.8.9-2 uitgebracht en is een proces voor uitlijning en integratie dat speciaal is ontworpen voor de manier van fotograferen van Fast Imaging, een variant van Lucky Imaging (opnametijden per beeld van ongeveer 500ms tot enkele seconden), waarmee in één keer duizenden beelden kunnen worden verwerkt. (Dezelfde versie heeft en passant ook processen en scripts als StarAlignment, ImageSolver, HDRMT, HDRComposition, WBPP en AnnotateImage verbeterd.)

Het doel ervan is om, nadat de kalibratie van de beelden is voltooid, de beelden uit te lijnen, de pixel rejection toe te passen en te integreren. De sleutel ligt in zijn aanname: de verschillen tussen de afzonderlijke beelden zijn allemaal heel klein. Op basis van deze aanname gebruikt het bij de sterrenuitlijning een sneller algoritme; en wanneer het snelle algoritme faalt, kan het ook automatisch terugvallen op het traditionele uitlijningsalgoritme. PI heeft officieel een instructievideo uitgebracht die de volledige workflow demonstreert waarbij bijna 900 beelden van de WBPP-kalibratie helemaal tot de uitlijning en integratie met FastIntegration worden gebracht.

Uitbreiding: FFTRegistration om het maanoppervlak en de zon uit te lijnen

Naast FastIntegration is er bij het verwerken van grote hoeveelheden beelden van bijzondere doelen nog een handig script dat het kennen waard is — het FFTRegistration Script.

Na tests blijkt dat FFTRegistration niet alleen het maanoppervlak, maar ook de zon kan uitlijnen. Ik heb 100 beelden uit de C2–C3-fase van de ringvormige zonsverduistering van 2020 verzameld om het te testen, en zolang u een goed referentiebeeld kiest, lukt de uitlijning correct. Vrienden die onlangs de totale zonsverduistering in Noord-Amerika hebben gefotografeerd maar niet wisten hoe ze een grote hoeveelheid zonnebeelden moesten uitlijnen, kunnen deze methode eens proberen.

Wat u in de gaten moet houden: tijdens de fasen van het tweede en het derde contact (rond C2 en C3; bij een ringvormige verduistering rond het begin en het einde van de ringfase) kan het gebeuren dat een deel van de beelden niet uitgelijnd kan worden, omdat de zonneschijf onvolledig is. Dit komt door de ingesneden schijf en is een normaal verschijnsel — u hoeft alleen de beelden die niet uitlijnen eruit te halen.