本站提供正體中文版。切換到正體中文本站提供简体中文版。切换到简体中文This site is available in English.View in Englishこのサイトには日本語版があります。日本語で表示이 사이트는 한국어로도 제공됩니다.한국어로 보기Diese Website ist auch auf Deutsch verfügbar.Auf Deutsch ansehenEste sitio web también está disponible en español.Ver en españolQuesto sito è disponibile anche in italiano.Visualizza in italianoCe site est également disponible en français.Afficher en françaisEste site também está disponível em português.Ver em portuguêsЭтот сайт также доступен на русском языке.Смотреть на русскомयह वेबसाइट हिन्दी में भी उपलब्ध है।हिन्दी में देखेंهذا الموقع متاح أيضًا باللغة العربية.عرض بالعربيةSitus ini juga tersedia dalam bahasa Indonesia.Lihat dalam bahasa IndonesiaBu site Türkçe olarak da mevcut.Türkçe görüntüleTa strona jest dostępna także po polsku.Wyświetl po polskuTrang web này cũng có phiên bản tiếng Việt.Xem bằng tiếng Việtاین وب‌سایت به فارسی هم در دسترس است.مشاهده به فارسی

In het aangezicht van het AI-tijdperk zijn mijn gevoelens altijd tegenstrijdig

AI2026.02

In het aangezicht van het AI-tijdperk is mijn gemoed altijd vervuld van tegenstrijdigheden.

De fascinerende kant is dat er voor mij altijd nieuwe kennis ligt die nooit uitputtend te verkennen valt, zoveel dat de tijd van één persoon eenvoudigweg niet toereikend is om zo’n enorme hoeveelheid informatie te dragen; maar de troosteloze kant is dat AI ons ook vaak op omwegen meevoert — ze doet alsof ze begrijpt wat ze niet begrijpt, produceert hallucinaties en slaagt er soms zelfs niet in bepaalde specifieke handelingen en betekenissen nauwkeurig te bevatten.

Goudkleurig en grijs zand dat langzaam naar beneden glijdt door een zandloper, tegen een achtergrond van precieze uurwerktandwielen

Een hele dag, vier vijfde ervan besteed aan uitproberen en fouten maken

Vandaag heb ik veel tijd besteed aan het aftasten van een nieuw gereedschap, met het doel een oude methode af te danken waaraan ik de afgelopen twintig jaar al gewend was geraakt, maar die niet langer aan de eisen van vandaag voldoet. Het was een omslag die ik wel onder ogen moest zien.

Terugkijkend op het verloop van de hele dag ging ongeveer vier vijfde van de tijd op aan uitproberen en aftasten, en alleen het cruciale vijfde deel was het gedeelte dat werkelijk vruchten afwierp. Hoewel ik uiteindelijk zonder kleerscheuren mijn doel bereikte en voor de toekomst inderdaad een aanzienlijke hoeveelheid tijd bespaarde, kon ik het gevoel niet van me afzetten dat die vier vijfde aan inspanning enigszins voor niets was besteed.

Als we de kosten van de omwegen konden besparen

Ik kan het niet laten te denken: als we al deze omwegkosten konden besparen en ze volledig in productiviteit konden steken, dan zou de kennis die we kunnen putten ongetwijfeld vele malen groeien.

Misschien is dit nu juist de beperking van AI in het huidige stadium. Ze is al zo krachtig dat men niet meer zonder haar kan, en toch nog niet zo volgroeid dat men haar volledig kan vertrouwen. Maar vanuit een andere hoek bekeken, doet juist deze toestand van “nog niet helemaal op peil” ons haar toekomstige evolutie en rijping des te meer verlangen.

Tegenstrijdig of niet, de weg moet toch voorwaarts worden gegaan.