Als 80% van de concepten niet meer door een octrooigemachtigde wordt geschreven, wat blijft er dan over van dit beroep?

Eerst een bekentenis: op het moment dat ik dit artikel schrijf, heeft ook deze tekst in feite een aandeel van AI in zich. Des te meer reden dus om dit vraagstuk grondig te bespreken.

Tegenwoordig wordt ongeveer 80% van de octrooiconcepten niet langer teken voor teken met de eigen hand van een octrooigemachtigde (de erkende octrooiprofessional in Taiwan) ingetikt. Dit is geen toekomende tijd, maar een tegenwoordige tijd die zich nu op dit ogenblik voltrekt.

Wanneer het door AI schrijven van octrooien de norm wordt

Naarmate het schrijven van octrooien door AI geleidelijk de norm wordt, is er één vraag die niet langer te omzeilen valt: wat is nu eigenlijk de echte troefkaart van de octrooigemachtigde?

Het antwoord zal zeker niet “productievolume” zijn. Wat snelheid betreft, wordt AI alleen maar onredelijker snel, en een mens kan het niet bijbenen.

De echte troefkaart is een ander, stiller vermogen — het kunnen zien, op het moment dat deze ene conclusie (claim) wordt opgeschreven, wat er over enkele jaren zal gebeuren.

De buitenstaander is gerustgesteld bij “verleend”, de kenner raakt juist bij “verleend” pas verontrust

AI kan reacties produceren met een vloeiende logica en nauwkeurige citaten. Een buitenstaander is gerustgesteld zodra hij het woord “verleend” ziet; de kenner daarentegen raakt pas verontrust wanneer er wordt verleend:

Welk technisch kenmerk is ongemerkt versmald? Welk compromis dat alleen werd gesloten om erdoor te komen, wordt jaren later in een rechtszaak een dodelijke wond?

In het AI-tijdperk zit de meeste waarde van de octrooigemachtigde niet in “het concept afschrijven”, maar in het vermogen om, wanneer de tekst er helemaal juist uitziet, toch te zien dat die “eigenlijk niet klopt”.

AI metselt bakstenen, maar het weet niet welke muur niet mag worden gesloopt of welke balk het onder de last zwaar te verduren heeft. Het kan u helpen een verlening binnen te halen, maar het garandeert niet dat dat certificaat werkelijk een rechtszaak wint. Die strijdvaardige rechtenkaart zit niet in het model, maar in het hoofd van de octrooigemachtigde.

Van “degene die de tekens beitelt” naar “degene die de grenzen definieert”

De rol van de octrooigemachtigde verandert stilletjes: van “degene die de tekens beitelt” naar “degene die de grenzen definieert”, en uiteindelijk “degene die verantwoording aflegt voor de uitkomst”.

Dus de vraag die we werkelijk zouden moeten stellen, is eigenlijk niet “zal AI de octrooigemachtigde vervangen”. Maar deze:

Wanneer AI een gebrekkige beschermingsomvang neerschrijft en geen enkel mens het in de gaten heeft — wat is er dan vervangen: deze ene baan, of de capaciteit tot “de waarde van het oordeel” zelf?

Dát is de troefkaart, en het is datgene wat dit tijdperk zich nog het allerminst kan veroorloven uit te besteden.