Large Magellanic Cloud

เมฆมาเจลลันใหญ่ Large Magellanic Cloud

เมฆมาเจลลันใหญ่ (LMC) เป็นหนึ่งในทัศนียภาพทางดาราศาสตร์ที่งดงามที่สุดของท้องฟ้าซีกโลกใต้ ในฐานะกาแล็กซีบริวารที่ใหญ่ที่สุดของทางช้างเผือก อยู่ห่างจากเราเพียง 160,000 ปีแสง และอยู่ในอันดับที่สี่ในกลุ่มกาแล็กซีท้องถิ่น (ซึ่งประกอบด้วยกาแล็กซีแอนดรอเมดา ทางช้างเผือก กาแล็กซีสามเหลี่ยม และเมฆมาเจลลันใหญ่) เมฆมาเจลลันใหญ่ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มดาวปลากระโทงแทง ซึ่งเป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ แต่บางส่วนก็แผ่ขยายไปถึงกลุ่มดาวภูเขาที่อยู่ทางใต้ลงไปอีก หากต้องการชื่นชมความงดงามของ LMC จำเป็นต้องอยู่ทางใต้ของละติจูด 20° เหนือ และหากต้องการเห็น LMC ขึ้นสูงสุดอยู่กลางท้องฟ้าเป็นอย่างน้อย จำเป็นต้องอยู่ที่ละติจูด 25° ใต้

ใน LMC นอกเหนือจากร่องรอยของโครงสร้างกังหันมีคานแล้ว สิ่งที่ดึงดูดใจที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยคือเนบิวลาทารันทูลาที่อยู่ภายใน เนบิวลาทารันทูลา (NGC2070) ตั้งอยู่ภายในเมฆมาเจลลันใหญ่ (ในภาพนี้อยู่ค่อนไปทางขวาล่างของกึ่งกลาง) ผ่านกล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็ก จะเห็นห่วงแก๊สสว่างที่แผ่ออกจากเนบิวลาได้อย่างชัดเจน ราวกับแมงมุมยักษ์ตัวหนึ่ง มีขนาดปรากฏใกล้เคียงกับดวงจันทร์เต็มดวง แต่เส้นผ่านศูนย์กลางที่แท้จริงมีถึง 1,520 ปีแสง ใหญ่กว่าเนบิวลานายพรานเสียอีก นอกจากนี้ เนบิวลาทารันทูลายังเป็นบริเวณสำคัญของการก่อกำเนิดดาวฤกษ์ จากการสังเกต เรายังสามารถเห็นกระจุกดาว 30 Doradus ที่อยู่ตรงใจกลางได้ด้วย ใน ค.ศ. 1987 ซูเปอร์โนวา 1987A ภายในเมฆมาเจลลันใหญ่ระเบิดขึ้น การระเบิดครั้งนี้อยู่ใกล้เนบิวลาทารันทูลามาก ซูเปอร์โนวา 1987A มีโชติมาตรสูงสุดถึง 2.8 เป็นซูเปอร์โนวาที่สว่างที่สุดที่สังเกตได้จากโลกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1604 ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่านานถึง 10 เดือน

Sigma 135mm F1.8 DG HSM (Art)
QHYCCD QHY600PH C
Avalon M-zero HQ
IDAS HEUIB-II
รวมเวลาเปิดหน้ากล้อง: 5.5 ชั่วโมง
โปรแกรมที่ใช้: PixInsight, Photoshop