本站提供正體中文版。切換到正體中文本站提供简体中文版。切换到简体中文This site is available in English.View in Englishこのサイトには日本語版があります。日本語で表示이 사이트는 한국어로도 제공됩니다.한국어로 보기Diese Website ist auch auf Deutsch verfügbar.Auf Deutsch ansehenEste sitio web también está disponible en español.Ver en españolQuesto sito è disponibile anche in italiano.Visualizza in italianoCe site est également disponible en français.Afficher en françaisEste site também está disponível em português.Ver em portuguêsDeze website is ook beschikbaar in het Nederlands.In het Nederlands bekijkenЭтот сайт также доступен на русском языке.Смотреть на русскомयह वेबसाइट हिन्दी में भी उपलब्ध है।हिन्दी में देखेंهذا الموقع متاح أيضًا باللغة العربية.عرض بالعربيةSitus ini juga tersedia dalam bahasa Indonesia.Lihat dalam bahasa IndonesiaBu site Türkçe olarak da mevcut.Türkçe görüntüleTrang web này cũng có phiên bản tiếng Việt.Xem bằng tiếng Việtاین وب‌سایت به فارسی هم در دسترس است.مشاهده به فارسی
Large Magellanic Cloud

Large Magellanic Cloud

2022
Typ obiektu
Galaktyka
Dane techniczne
Sigma 135mm F1.8 DG HSM (Art) · QHYCCD QHY600PH C
Całkowity czas ekspozycji
5.5h

Wielki Obłok Magellana Large Magellanic Cloud

Wielki Obłok Magellana (LMC) to jeden z najbardziej zachwycających widoków nieba południowej półkuli. Jako największa galaktyka satelitarna Drogi Mlecznej znajduje się zaledwie 160 tysięcy lat świetlnych od nas i zajmuje czwarte miejsce w Grupie Lokalnej (obejmującej galaktykę Andromedy, Drogę Mleczną, galaktykę Trójkąta oraz Wielki Obłok Magellana). Większa część LMC leży w Złotej Rybie (Dorado), gwiazdozbiorze południowego nieba, ale jego fragment sięga także dalej na południe, aż do Góry Stołowej (Mensa). Aby podziwiać piękno LMC, musisz znajdować się na południe od 20° szerokości geograficznej północnej. A jeśli chcesz zobaczyć go w najwyższym punkcie przynajmniej pośrodku nieba, musisz przebywać w okolicach 25° szerokości geograficznej południowej.

W LMC, pomijając ślady struktury spiralnej z poprzeczką, najbardziej przyciąga uwagę bez wątpienia leżąca w jego wnętrzu Mgławica Tarantula. Mgławica Tarantula (NGC 2070) znajduje się wewnątrz Wielkiego Obłoku Magellana (na tym zdjęciu nieco na prawo i poniżej środka); przez lornetkę albo niewielki teleskop wyraźnie widać jasne pierścienie gazu rozciągające się z mgławicy na zewnątrz, zupełnie jak u olbrzymiego pająka. Wydaje się mniej więcej tak duża jak Księżyc w pełni, jednak jej rzeczywista średnica sięga 1520 lat świetlnych, czyli więcej niż średnica Mgławicy Oriona. Co więcej, Mgławica Tarantula jest również ważnym obszarem powstawania gwiazd. Obserwując ją, można nawet dostrzec leżącą w jej centrum gromadę gwiazd 30 Doradus. W 1987 roku wewnątrz Wielkiego Obłoku Magellana wybuchła supernowa 1987A, a wybuch ten nastąpił bardzo blisko Mgławicy Tarantula. Supernowa 1987A osiągnęła maksymalną jasność 2,8 wielkości gwiazdowej i była najjaśniejszą supernową, jaką dało się obserwować z Ziemi od 1604 roku. Jeszcze bardziej zdumiewa to, że pozostawała widoczna gołym okiem przez całe 10 miesięcy.

Sigma 135mm F1.8 DG HSM (Art)
QHYCCD QHY600PH C
Avalon M-zero HQ
IDAS HEUIB-II
Całkowity czas ekspozycji: 5,5 godz.
Oprogramowanie do obróbki: PixInsight, Photoshop