U hebt een goed gereedschap gekocht: zou de fabrikant er echt een geheim meesterhandboek bij moeten leveren?

Sommige mensen koesteren in hun hart een naïeve verwachting: dat zodra u een goed gereedschap hebt gekocht, de fabrikant vanzelfsprekend een volledige, gedetailleerde gebruiksaanwijzing zou moeten meeleveren — en het liefst er nog een “geheim kungfu-handboek” bovenop (een geheimschrift met de verborgen technieken van een vechtkunst, zoals dat in wuxia-romans voorkomt) over “hoe je dit gereedschap tot in de perfectie leert hanteren”.

In werkelijkheid volstaat het om enkele alledaagse voorbeelden aan te halen, en deze mythe valt vanzelf uiteen:

1. Als u een vliegtuig van meer dan honderd miljoen Taiwanese dollar koopt, levert de fabrikant er dan een geheim handboek “hoe word ik een gekwalificeerde piloot” bij?
2. Als u een supercar van tientallen miljoenen Taiwanese dollar koopt, levert de fabrikant er dan een geheim handboek “hoe word ik autocoureur” bij?
3. Als u een auto van een miljoen Taiwanese dollar koopt, geeft de fabrikant er dan een volledige gratis rijschoolcursus bovenop?
4. Als u een elektrische boor van meer dan tienduizend Taiwanese dollar koopt, levert de fabrikant er dan een technisch geheim handboek “hoe boor je gaten recht en mooi” bij?

Als dat allemaal niet wordt meegeleverd, waarom fantaseert dan iemand dat het kopen van een softwarepakket van een paar duizend Taiwanese dollar gepaard zou moeten gaan met een geheim handboek dat u tot een meester maakt? De realiteit is dat het al heel wat is als er überhaupt een basishandleiding is die u vertelt hoe u de software opent en waar die knoppen ongeveer voor dienen.

Wie een gereedschap werkelijk goed wil leren beheersen, diens eerste stap bestaat erin deze mythe te doorbreken. Mensen die bereid zijn hun kennis te delen, verdienen zeker dank, maar één ding moet u begrijpen: dat inhoud wordt gedeeld, betekent niet dat de deler die kennis destijds gratis heeft verworven. Veel ervan is met tijd, geld en zelfs heel wat omwegen moeizaam bijeengebracht. Wie zelfs dit niet kan invoelen en dag in dag uit leeft in de fantasie dat “kennis gratis gedeeld hoort te worden”, die zal uiteindelijk waarschijnlijk alleen die gratis dingen kunnen leren.

Volgens dezelfde logica haalt ook iemand die in een gemeenschap onophoudelijk de “bedelaar” uithangt (伸手牌, iemand die enkel maar alles van anderen vraagt in plaats van zichzelf in te spannen) daar doorgaans niet meer uit. In de meeste gevallen is wat u met uitgestoken hand opvangt, het afval dat anderen niet meer wilden en achteloos hebben weggegooid — en dat u op uw beurt voor een schat aanziet.

Hoe goed een gereedschap ook is, het blijft toch maar een gereedschap. Wat werkelijk bepaalt hoe ver u kunt komen, is of u bereid bent tijd te investeren om het grondig onder de knie te krijgen, en met welke instelling u kijkt naar de kennis die anderen delen.