Komt een Taiwanees paspoort door ID.me? Drie weken worstelen om bij de open data van het USPTO te komen
Als Taiwanees octrooigemachtigde wilde ik verbinding maken met de open-data-API van het USPTO (het Amerikaanse octrooi- en merkenbureau), maar ik bleef steken bij een identiteitscontrole genaamd ID.me. Van het moment dat ik de aanvraag begon tot de dag dat ik er eindelijk doorheen kwam, sleepte de hele beproeving zich bijna drie weken voort. Ik ben ook een Amerikaanse vakgenoot zeer dankbaar die dezelfde weg vóór mij had afgelegd en die mij liet bevestigen dat deze route — dat ook een niet-Amerikaan de verificatie kan doorstaan — daadwerkelijk begaanbaar is.
Laat ik eerst de conclusie geven: een Taiwanees paspoort komt erdoor, maar de weg is niet bepaald gemakkelijk.

De eerste valkuil: het registratietraject
U moet meteen vanaf het begin oppassen. Bij het registreren moet u beslist het traject “Ik woon niet in de Verenigde Staten” kiezen; raak in geen geval Self-Service aan, anders wordt u naar een doodlopende weg geleid die een SSN (een Amerikaans socialezekerheidsnummer) verlangt.
Vervolgens komt het veld voor het telefoonnummer, dat vergrendeld is op Amerikaanse netnummers. In de mobiele versie kon ik geen enkele link vinden om het over te slaan; ik loste het probleem pas op door over te schakelen naar de desktopversie.

De tweede horde: de documentcontrole
Ook de documentcontrole hield me tegen. Mijn rijbewijs werd afgewezen omdat het een niet-Engelstalig document was, dus zat er niets anders op dan er zelf een Chinees-Engelse vertaling bij te voegen en het opnieuw te uploaden.
Daarna volgde het lange wachten. Die onzekerheid over de vraag of het nu echt gelukt is, is eerlijk gezegd behoorlijk slopend.

De derde horde: een videogesprek inplannen is een gok
Een afspraak voor de videoverificatie krijgen is al helemaal een kwestie van geluk. De wachttijd bleef almaar heen en weer springen tussen ruim twintig en ruim veertig minuten. Mijn ervaring: zodra de pagina een wachttijd van meer dan een uur toont, kunt u er die dag in feite niet meer op rekenen dat u aan de beurt komt.
Daarnaast moet u ook bijzonder voorzichtig zijn met het tijdstip van de afspraak. Is de tijd die het systeem toont nu de lokale GMT+8-tijd of de Amerikaanse Central Time? Ook dat is een grote valkuil: bij de minste onoplettendheid mist u hem.
Het videogesprek zelf: verrassend soepel
Het verloop van het videogesprek zelf was juist tamelijk vermakelijk. Ik had eigenlijk een hele stapel Engelse spiekbriefjes klaargelegd, doodsbang om met de mond vol tanden te staan, en trof toen een verificatiemedewerker met een ontzettend zwaar accent: ik kon bijna geen woord verstaan van wat hij zei, en kon niet anders dan me erdoorheen bijten en gewoon doen wat hij zei.
Gelukkig werd het me op geen enkel moment lastig gemaakt; mijn gesprekspartner nam de documenten door, controleerde mijn gezicht, en in een minuut of tien was het gebeurd.

Eén keer lijden is genoeg
Eén keer lijden is genoeg. Zodra u de verificatie hebt doorstaan, kunt u zich voortaan rechtstreeks aanmelden bij elke Amerikaanse overheidsdienst die ID.me gebruikt.
Nu kan ik de volledige tekst van octrooien en merken van het USPTO, evenals de prosecution history (het verloop van de behandelingsprocedure), rechtstreeks eruit halen. Na deze drie weken worstelen is het uiteindelijk toch de moeite waard geweest.