本站提供正體中文版。切換到正體中文本站提供简体中文版。切换到简体中文This site is available in English.View in Englishこのサイトには日本語版があります。日本語で表示이 사이트는 한국어로도 제공됩니다.한국어로 보기Diese Website ist auch auf Deutsch verfügbar.Auf Deutsch ansehenEste sitio web también está disponible en español.Ver en españolQuesto sito è disponibile anche in italiano.Visualizza in italianoCe site est également disponible en français.Afficher en françaisEste site também está disponível em português.Ver em portuguêsЭтот сайт также доступен на русском языке.Смотреть на русскомयह वेबसाइट हिन्दी में भी उपलब्ध है।हिन्दी में देखेंهذا الموقع متاح أيضًا باللغة العربية.عرض بالعربيةSitus ini juga tersedia dalam bahasa Indonesia.Lihat dalam bahasa IndonesiaBu site Türkçe olarak da mevcut.Türkçe görüntüleTa strona jest dostępna także po polsku.Wyświetl po polskuTrang web này cũng có phiên bản tiếng Việt.Xem bằng tiếng Việtاین وب‌سایت به فارسی هم در دسترس است.مشاهده به فارسی

Komt een Taiwanees paspoort door ID.me? Drie weken worstelen om bij de open data van het USPTO te komen

Essays2026.06

Als Taiwanees octrooigemachtigde wilde ik verbinding maken met de open-data-API van het USPTO (het Amerikaanse octrooi- en merkenbureau), maar ik bleef steken bij een identiteitscontrole genaamd ID.me. Van het moment dat ik de aanvraag begon tot de dag dat ik er eindelijk doorheen kwam, sleepte de hele beproeving zich bijna drie weken voort. Ik ben ook een Amerikaanse vakgenoot zeer dankbaar die dezelfde weg vóór mij had afgelegd en die mij liet bevestigen dat deze route — dat ook een niet-Amerikaan de verificatie kan doorstaan — daadwerkelijk begaanbaar is.

Laat ik eerst de conclusie geven: een Taiwanees paspoort komt erdoor, maar de weg is niet bepaald gemakkelijk.

De USPTO-accountpagina, met het groene keurmerk “ID.ME VERIFIED”

De eerste valkuil: het registratietraject

U moet meteen vanaf het begin oppassen. Bij het registreren moet u beslist het traject “Ik woon niet in de Verenigde Staten” kiezen; raak in geen geval Self-Service aan, anders wordt u naar een doodlopende weg geleid die een SSN (een Amerikaans socialezekerheidsnummer) verlangt.

Vervolgens komt het veld voor het telefoonnummer, dat vergrendeld is op Amerikaanse netnummers. In de mobiele versie kon ik geen enkele link vinden om het over te slaan; ik loste het probleem pas op door over te schakelen naar de desktopversie.

Een hulppagina van de USPTO-website waarop de voorwaarden voor verificatie met ID.me worden opgesomd, waaronder een door de overheid uitgegeven identiteitsbewijs met foto en een socialezekerheidsnummer

De tweede horde: de documentcontrole

Ook de documentcontrole hield me tegen. Mijn rijbewijs werd afgewezen omdat het een niet-Engelstalig document was, dus zat er niets anders op dan er zelf een Chinees-Engelse vertaling bij te voegen en het opnieuw te uploaden.

Daarna volgde het lange wachten. Die onzekerheid over de vraag of het nu echt gelukt is, is eerlijk gezegd behoorlijk slopend.

Een scherm in het verificatieproces van ID.me waarin wordt gevraagd uw naam in te voeren om verder te gaan

De derde horde: een videogesprek inplannen is een gok

Een afspraak voor de videoverificatie krijgen is al helemaal een kwestie van geluk. De wachttijd bleef almaar heen en weer springen tussen ruim twintig en ruim veertig minuten. Mijn ervaring: zodra de pagina een wachttijd van meer dan een uur toont, kunt u er die dag in feite niet meer op rekenen dat u aan de beurt komt.

Daarnaast moet u ook bijzonder voorzichtig zijn met het tijdstip van de afspraak. Is de tijd die het systeem toont nu de lokale GMT+8-tijd of de Amerikaanse Central Time? Ook dat is een grote valkuil: bij de minste onoplettendheid mist u hem.

Het videogesprek zelf: verrassend soepel

Het verloop van het videogesprek zelf was juist tamelijk vermakelijk. Ik had eigenlijk een hele stapel Engelse spiekbriefjes klaargelegd, doodsbang om met de mond vol tanden te staan, en trof toen een verificatiemedewerker met een ontzettend zwaar accent: ik kon bijna geen woord verstaan van wat hij zei, en kon niet anders dan me erdoorheen bijten en gewoon doen wat hij zei.

Gelukkig werd het me op geen enkel moment lastig gemaakt; mijn gesprekspartner nam de documenten door, controleerde mijn gezicht, en in een minuut of tien was het gebeurd.

Het scherm van de videoverificatie van ID.me terwijl die bezig is, waarop “ID.me is verifying your identity” staat en waarop de eigen webcam van de auteur te zien is

Eén keer lijden is genoeg

Eén keer lijden is genoeg. Zodra u de verificatie hebt doorstaan, kunt u zich voortaan rechtstreeks aanmelden bij elke Amerikaanse overheidsdienst die ID.me gebruikt.

Nu kan ik de volledige tekst van octrooien en merken van het USPTO, evenals de prosecution history (het verloop van de behandelingsprocedure), rechtstreeks eruit halen. Na deze drie weken worstelen is het uiteindelijk toch de moeite waard geweest.