Kennismaken met de Generalized Hyperbolic Stretch (GHS)

De Generalized Hyperbolic Stretch (GHS), dit stretch-proces (dat in PixInsight in de vorm van een script verschijnt), is inmiddels al een tijdje uit, en ook ik gebruik het al een poosje. In dit artikel vat ik samen wat ik uit het daadwerkelijke gebruik heb opgestoken, evenals de gebruikswijzen die ik geschikter acht.

Mijn gebruikservaring: geschikt als hulpmiddel voor fijnafstelling

Eerlijk gezegd had ik in de loop van verscheidene ervaringen steeds het gevoel dat het puur met GHS vanaf nul stretchen geen betere resultaten opleverde en bovendien vaak veel tijd kostte om het herhaaldelijk meerdere keren bij te stellen. Wat veel beter werkte, was de volgorde omdraaien: eerst de eerste stretch met een andere methode voltooien en daarna GHS gebruiken voor de fijnafstelling — zo komt het resultaat idealer uit.

Deze manier van werken is bijzonder geschikt om gericht in te grijpen op de gebieden die u zelf wilt versterken. U kunt via de Log-weergave het histogram bekijken, de plek opsporen die u verder wilt versterken, en vervolgens met GHS dat bereik nauwkeurig bewerken.

Wat GHS kan doen

Vanuit het oogpunt van fijnafstelling voelen de resultaten die GHS oplevert aan als het aansturen van een beeld met Highlight en Shadow in Photoshop.

Daarnaast biedt GHS ook verschillende overvloeimodi, waarmee u de luminantie of de kleur afzonderlijk kunt versterken en mengen. Dat brengt een praktisch voordeel met zich mee: bij het stretchen met een positieve curve raken de kleuren doorgaans gemakkelijk verwaterd, maar via de overvloeimodi van GHS kunt u deze overmatige verwatering van de kleur vermijden, en zelfs een extra kleurstretcheffect verkrijgen dat lijkt op dat van de Arcsinh Stretch.

Samengevat: ik beschouw GHS niet als mijn enige belangrijkste stretch-hulpmiddel, maar plaats het in het latere deel van de workflow, als “de precieze afwerking na de eerste stretch”; zo komt de waarde ervan het best tot zijn recht.