Opanować program NINA w jeden dzień: wrażenia z automatycznego sterowania w astrofotografii

NINA to darmowy program do sterowania sesją zdjęciową w astrofotografii. Jeśli cały przebieg fotografowania jest ci już dobrze znany, skonfigurowanie go naprawdę nie jest trudne — mnie zajęło to mniej więcej dzień i już go opanowałem.

Jednak w porównaniu z innym programem sterującym, z którego wcześniej korzystałem częściej — napisanym przez kolegę astrofotografa z Tajwanu — konfiguracja programu NINA wydaje mi się osobiście nieco zawiła, a interfejs nie jest dla początkujących zbyt przyjazny.

Po pewnym czasie używania dostrzegłem też pewne braki: funkcje plate solving (rozwiązanie astrometryczne) i planowania wypadają słabo, a większość tych, które nadają się do użytku, wymaga połączenia z internetem. Wypróbowałem kilka wtyczek działających lokalnie i żadna nie wydała mi się tak szybka i wydajna, jak zwykłe użycie SkySafari Pro w telefonie.

Warto też zwrócić uwagę na jedno: jeśli naprawdę chcesz osiągnąć „pełną automatyzację”, teoretycznie musisz dokupić cały sprzęt wymieniony w menu urządzeń; inaczej idealny stan „rozstawić się na górze, paść i zasnąć, odpalić i zapomnieć” raczej nie jest osiągalny. I jeszcze jedno — program RST ASCOM, który steruje montażem paralaktycznym (równikowym), pożera mnóstwo zasobów systemu i na razie nie widać na to lekarstwa.

Postscriptum: po testach w terenie na górze

Wymieniłem powyżej sporo wad, ale po tym, jak naprawdę pofotografowałem z nim na górze, moja ocena poszła w górę.

Jeśli tylko konfiguracja jest poprawna, przebieg sesji w programie NINA jest naprawdę bardzo płynny — w całej obsłudze idzie o wiele gładziej niż w tym programie, do którego byłem wcześniej przyzwyczajony. Tamten miał zbyt wiele błędów (bugów); dawniej często zawieszał się w trakcie sesji i trzeba było restartować wszystko od nowa — można wręcz powiedzieć, że „co sesja, to zawieszka”. Do tego jego obudowa była wydrukowana w 3D z plastiku i kiepsko zaprojektowana; choć używałem go naprawdę rzadko, zaczepy przy śrubach same się rozleciały i obudowa się rozpadła. W porównaniu z tym program NINA jest o wiele stabilniejszy.

Rady dla osób na różnym etapie zaawansowania

Jeśli jesteś początkujący i chcesz, żebym polecił ci sposób sterowania, postawiłbym na ZWO ASIAIR — prosta konfiguracja i szybkie wejście w temat. Jeśli jesteś już średniozaawansowany albo weteran, poleciłbym sterowanie z komputera i zainstalowanie programu NINA, żeby zarządzał całym przebiegiem sesji; elastyczność i możliwości rozbudowy są wtedy dużo lepsze.