Obróbka jądra galaktyki: kompresja zakresu dynamicznego za pomocą HDRMT
Najczęstszym kłopotem przy fotografowaniu galaktyk jest zbyt jasne jądro. W zdecydowanej większości galaktyk jasność centrum jest znacznie większa niż jasność obrzeży i choć współczesne matryce potrafią uchwycić jedno i drugie naraz (bez prześwietlenia), to pokazanie tak dużego zakresu dynamicznego na jednym ekranie przyprawia niejednego o ból głowy. W tym artykule na przykładzie galaktyki M31 pokażę, jak za pomocą procesu HDRMultiscaleTransform (HDRMT) w programie PixInsight skompresować zakres dynamiczny.
Problem: jądro jest za jasne i zjada szczegóły
Na większości zdjęć galaktyk w sieci centrum jest tak jasne, że światłem „zjada” wszystkie okoliczne szczegóły — jądro to martwo biała plama, a otaczającej struktury pyłowej nie widać. To nie jest kwestia złego fotografowania, tylko tego, że zakres dynamiczny jest za duży i nie został odpowiednio skompresowany.
Efekt HDRMT
Poniżej porównanie kompresji zakresu dynamicznego procesem HDRMT w programie PixInsight. Po lewej oryginalny kanał luminancji galaktyki M31, czyli to, jak wygląda większość zdjęć w sieci: zbyt jasne centrum, a szczegóły utopione w światłach. Po prawej M31 po kompresji HDRMT — widać, że jasne jądro nie razi już tak w oczy, dzięki czemu pyłowe szczegóły i gwiazdy w pobliżu jądra stają się wyraźniejsze.
Zalety HDRMT
HDRMT ma jedną bardzo ważną zaletę: chociaż kompresuje światła, nie sprawia, że miejsca, które z założenia mają być ciemne, robią się ciemniejsze niż były. Innymi słowy, jądro galaktyki wobec obrzeży „nadal jest najjaśniejsze”, tylko już tak nie razi, więc widzisz szczegóły wyraźnie, a jednocześnie logika jasności i cieni na zdjęciu nie zostaje zniszczona. To właśnie sprawia, że efekt wygląda naturalnie, bez zgrzytu „przesadzonej kompresji”.
Wada i łączenie z maskami
Oczywiście HDRMT ma swoją cenę: może wpłynąć na gwiazdy i na inne części kadru. Dlatego rozsądne połączenie go z maską gwiazd albo maską zakresu (range mask), żeby ograniczyć obszar działania, to bardzo częsta technika obróbki.
W tym przykładzie z M31 maski nie użyłem — galaktyka M31 ma stosunkowo mało jasnych gwiazd na pierwszym planie, więc skutki uboczne bezpośredniego zastosowania nie rzucają się w oczy. Ale jeśli wokół twojego celu jest sporo jasnych gwiazd, radzę dołożyć maskę ochronną, żeby gwiazdy nie oberwały przy okazji.
Podsumowanie
Po obróbce jądra M31 przypomina już znacznie mniej prace początkujących, jakie często widuje się w sieci. Kompresja jądra galaktyki to kluczowy krok w zaawansowanej obróbce — zapamiętaj cechę HDRMT: „kompresuje światła, ale nie przesadza”, dobierz maskę stosownie do sytuacji, a zachowasz jednocześnie i szczegóły jądra, i ogólną gradację jasności.