本站提供正體中文版。切換到正體中文本站提供简体中文版。切换到简体中文This site is available in English.View in Englishこのサイトには日本語版があります。日本語で表示이 사이트는 한국어로도 제공됩니다.한국어로 보기Diese Website ist auch auf Deutsch verfügbar.Auf Deutsch ansehenEste sitio web también está disponible en español.Ver en españolQuesto sito è disponibile anche in italiano.Visualizza in italianoCe site est également disponible en français.Afficher en françaisEste site também está disponível em português.Ver em portuguêsDeze website is ook beschikbaar in het Nederlands.In het Nederlands bekijkenЭтот сайт также доступен на русском языке.Смотреть на русскомयह वेबसाइट हिन्दी में भी उपलब्ध है।हिन्दी में देखेंهذا الموقع متاح أيضًا باللغة العربية.عرض بالعربيةSitus ini juga tersedia dalam bahasa Indonesia.Lihat dalam bahasa IndonesiaBu site Türkçe olarak da mevcut.Türkçe görüntüleTrang web này cũng có phiên bản tiếng Việt.Xem bằng tiếng Việtاین وب‌سایت به فارسی هم در دسترس است.مشاهده به فارسی
M22 Globular Cluster

M22 Globular Cluster

2025
Typ obiektu
Gromada gwiazd
Dane techniczne
Planewave CDK20 (f/6.8 version) · Moravian Instruments C5A-100M
Całkowity czas ekspozycji
4.6h

M22 Gromada kulista

M22 to eliptyczna gromada kulista położona w gwiazdozbiorze Strzelca (Sagittarius), w odległości około 10 600 lat świetlnych od Ziemi. Jest jedną z najjaśniejszych gromad kulistych nocnego nieba, a jej obserwowana wielkość gwiazdowa wynosi około 5,1. Gałąź czerwonych olbrzymów (RGB) w M22 wykazuje szeroki rozkład barw, podobny do tego, jaki obserwuje się w Omega Centauri.

M22 jest jedną z zaledwie czterech znanych gromad kulistych zawierających mgławicę planetarną (pozostałe trzy to M15, NGC 6441 i Palomar 6). Tę mgławicę planetarną odkryli w 1986 roku Gillett i współpracownicy, korzystając z danych satelity IRAS, a potwierdzono ją w 1989 roku. Gwiazda w centrum mgławicy planetarnej jest gwiazdą niebieską, a wiek tej mgławicy planetarnej (oznaczonej jako GJJC1) szacuje się na zaledwie 6000 lat. Ponadto w 2012 roku astronomowie, posługując się siecią Very Large Array (VLA) w Nowym Meksyku oraz Obserwatorium Rentgenowskim Chandra, odkryli w M22 dwie czarne dziury o masach od 10 do 20 mas Słońca. Odkrycie to wskazuje, że skuteczność wyrzucania czarnych dziur z gromady wskutek oddziaływań grawitacyjnych może nie być tak duża, jak wcześniej sądzono, i przypuszcza się, że wewnątrz M22 może istnieć od 5 do 100 czarnych dziur. Oddziaływania między gwiazdami a czarnymi dziurami mogą tłumaczyć niezwykle duże jądro tej gromady.