STF ekran germesini doğru anlamak: kavramlar ve teknikler
Astrofotoğraf görüntüsü, entegrasyonu yeni bitmişken hep simsiyah bir alan gibi görünür ve pek çok kişi işe nereden başlayacağını bilemez. PixInsight’taki Screen Transfer Function (STF, ekran ton germesi) tam da bu sıkıntıyı çözmek için doğdu. Bu yazıda STF’nin temel kavramlarını ve birkaç pratik tekniği bir arada topluyorum.
STF aslında ne yapıyor: yalnızca ekranı gerer, görüntüyü değiştirmez
STF ile ilgili en önemli kavram şudur: STF yalnızca ekrandaki görüntüleme durumunu gerer, görüntünün değerlerini kalıcı olarak değiştirmez. Bu sayede, görüntüyü önce kalıcı olarak germek zorunda kalmadan, doğrusal durumdayken görüntünün içeriğini inceleyebilir ve doğrusal işlemeyi yürütebilirsiniz.
Daha somut görmek için arka planın K değerini gözlemleyebilirsiniz: doğrusal durumdayken gökyüzü arka planı yaklaşık 0.003 civarına oturur; kalıcı germe uygulandıktan sonra ise gökyüzü arka planı yaklaşık 0.12 civarına çıkar. İkisi ekranda birbirine benzer görünür, ama alttaki değerler tamamen farklıdır.
Bu yüzden artık “simsiyah görüntü görünmüyor, işlemenin yolu yok” demeyi bırakın. PI programında STF ile birlikte doğrusal işlemeyi rahatça yapabilir ve etkisini anında görebilirsiniz. PI dışında MaxIm DL, CCDStack gibi yazılımlarda da benzer işlevler var.
Temel kullanım: Ctrl+A ve şu nükleer düğme
Entegrasyonu tamamlanmış bir görüntüyü seçin, klavyeden Ctrl+A (auto screen transfer function) tuşlarına basın ya da STF üzerindeki halk arasında “nükleer” denen düğmeye bir kez tıklayın; entegrasyondan sonraki görüntünün doğrusal durumda nasıl göründüğünü hemen görebilirsiniz.
STF sonrasındaki sonucu çok beğendiyseniz, STF’nin ayarlarını HistogramTransformation üzerine sürükleyerek görüntüye kalıcı germe uygulayabilir, ardından işlemeyi sürdürmek istediğiniz herhangi bir yazılıma (örneğin Photoshop, Affinity Photo veya Lightroom) aktarıp orada devam edebilirsiniz.
Germeden sonra her yer kırmızı ya da yeşil mi? Önce şu kilide basın
Pek çok kişi PI programını satın aldıktan sonra yalnızca STF kullanmayı bilir: nükleer düğmeye basıp görüntüyü otomatik olarak gerdirir. Ama sık karşılaşılan bir sorun var: germeden sonra görüntünün tamamı baştan başa kırmızı ya da yeşil çıkar ve ne yapılacağı bilinmez.
Çözüm şu: STF üzerindeki şu kilide (RGB bağlantısını çözer) basın, sonra bir kez daha nükleer düğmeye basın; görüntü normal görünecektir. M101’i örnek alalım: imleç arka planı okuduğunda kırmızı değerinin yeşil ve maviden çok daha yüksek olduğunu göreceksiniz; RGB bağlantısı çözüldükten sonra STF her kanal için en uygun germe konumunu otomatik olarak bulur.

Ancak dikkat edin, STF görüntülemeyi yalnızca geçici olarak normal gösterir. Renk sapmasını gerçekten çözmek için Background Neutralization ile arka planı nötrleştirip RGB kanallarının arka plan değerlerini birbirine yaklaştırabilir, ardından renk kalibrasyonu yapabilirsiniz; elbette bu işlerin hepsini PCC’ye otomatik olarak yaptırmayı da seçebilirsiniz.
STF ayarlarını kopyalamak: farklı görüntüleri doğru karşılaştırmak
STF’nin çok kullanışlı olduğunu bilen az değil, ama STF bir otomatik germe olduğu için, Ctrl+A’ya basıldığında her görüntü kendi değerlerine göre farklı oranda otomatik olarak gerilir. Yani A görüntüsü ile B görüntüsü ekranda birbirine benzer görünse bile, arkalarındaki STF ayarları aslında farklıdır — bu, otomasyonun bir sonucudur; sinyalin gerçekten aynı olduğu anlamına gelmez.
A ve B görüntülerinin sinyal farkını STF ile gerçekten karşılaştırmak isterseniz, yeni sürüm PI (1.8.9’dan itibaren) bir görüntünün STF ayarlarını doğrudan başka bir görüntüye kopyalayabilir; görüntüyü sabit değerlerle kalıcı olarak germeniz gerekmez.
Yöntemi şöyle: Alt + farenin sol tuşu ile görüntü sekmesini başka bir görüntünün sekmesinin üzerine sürüklemeniz yeterli.

Aynı mantıkla, doğrusal durumda birkaç görüntü arasındaki sinyal gücünü karşılaştırmak isterseniz, aynı STF ayarlarını Alt ile karşılaştıracağınız bütün görüntülere kopyalamayı unutmayın. Her görüntüde ayrı ayrı Ctrl+A’ya basarsanız ekran germesinin derecesi genellikle farklı olur ve sinyal farklarını doğru karşılaştıramazsınız. IC 2944’ü örnek alalım: bazı bölgelerdeki SII sinyalinin Ha ve OIII ile karşılaştırıldığında çok sönük olduğu açıkça görülebiliyor.

Gizli sürüm: güçlendirilmiş STF
Son olarak pek çok kişinin bilmediği küçük bir püf noktası paylaşayım. Doğrudan nükleer düğmeye basmanın dışında STF’nin aslında gizli bir kullanımı daha var: Shift tuşunu basılı tutarken nükleer düğmeye tıklayın, görüntü güçlendirilmiş bir STF ekran germesi etkisi gösterecektir.
Resimdeki gibi, solda STF’nin olağan sürümü, sağda ise güçlendirilmiş sürümün sonucu var.
