本站提供正體中文版。切換到正體中文本站提供简体中文版。切换到简体中文This site is available in English.View in Englishこのサイトには日本語版があります。日本語で表示이 사이트는 한국어로도 제공됩니다.한국어로 보기Diese Website ist auch auf Deutsch verfügbar.Auf Deutsch ansehenEste sitio web también está disponible en español.Ver en españolQuesto sito è disponibile anche in italiano.Visualizza in italianoCe site est également disponible en français.Afficher en françaisEste site também está disponível em português.Ver em portuguêsDeze website is ook beschikbaar in het Nederlands.In het Nederlands bekijkenЭтот сайт также доступен на русском языке.Смотреть на русскомयह वेबसाइट हिन्दी में भी उपलब्ध है।हिन्दी में देखेंهذا الموقع متاح أيضًا باللغة العربية.عرض بالعربيةSitus ini juga tersedia dalam bahasa Indonesia.Lihat dalam bahasa IndonesiaBu site Türkçe olarak da mevcut.Türkçe görüntüleTrang web này cũng có phiên bản tiếng Việt.Xem bằng tiếng Việtاین وب‌سایت به فارسی هم در دسترس است.مشاهده به فارسی
NGC 1291

NGC 1291

2025
Typ obiektu
Galaktyka
Dane techniczne
Planewave CDK17 · SBIG STXL-11002
Całkowity czas ekspozycji
22.3h

NGC 1291

Ta galaktyka ma jeszcze jedno oznaczenie — NGC 1269. Jest to pierścieniowa galaktyka z poprzeczką, położona w gwiazdozbiorze Erydanu (Eridanus), w odległości około 33 milionów lat świetlnych od Ziemi. Jej najbardziej wyróżniającą się cechą jest centralna struktura poprzeczki gwiazdowej (bar), otoczona zewnętrznym pierścieniem, co nadaje jej niepowtarzalny wygląd „koła ze szprychami”. Ponieważ ma jednocześnie dojrzałe jądro galaktyczne i młode obszary gwiazdotwórcze w strefie pierścienia, astronomowie uważają, że znajduje się ona w fazie przejścia od galaktyki spiralnej do galaktyki soczewkowatej (lenticular galaxy), i dlatego uchodzi za typową „galaktykę przejściową”.

NGC 1291 liczy sobie około 12 miliardów lat; jej główne gwiazdy skupiają się w centralnym zgrubieniu, natomiast w zewnętrznym pierścieniu wciąż aktywnie powstają nowe gwiazdy, a te błękitne, młode gromady gwiazd ujawniają się w obserwacjach w ultrafiolecie i w podczerwieni. Według zdjęć w podczerwieni z teleskopu Spitzer masa zimnego pyłu w zewnętrznym pierścieniu stanowi ponad siedemdziesiąt procent masy zimnego pyłu całej galaktyki, a jego temperatura wynosi około 19,5 K — wyraźnie mniej niż ~25,7 K w obszarze centralnym. Z punktu widzenia dynamiki układu poprzeczka gwiazdowa NGC 1291 mogła już wielokrotnie przejść „buckling” (niestabilność giętną), czemu towarzyszyła ewolucja struktury wewnętrznej; zaobserwowany na przykład w projekcie MUSE TIMER kształt „Box–Peanut” pierwszego rzędu wskazuje, że poprzeczka gwiazdowa zachowuje trwałą stabilność, a historia jej powstawania sięga ponad około 6,5 miliarda lat.

Co się zaś tyczy jądra, NGC 1291 zawiera supermasywną czarną dziurę o masie około 20 milionów mas Słońca; wokół niej znajdują się małomasywne źródła promieniowania rentgenowskiego oraz rozproszony gaz, które wspólnie tworzą wysokoenergetyczne środowisko tej galaktyki.

Planewave CDK 17"
SBIG STXL 11002 with AOX
Paramount ME
Astrodon 50mm LRGB
L22,R15,G15,B15 1200s
Całkowity czas ekspozycji: 22,3 godz.
Miejsce fotografowania: El Sauce, Chile
Oprogramowanie do obróbki: PixInsight, Photoshop