«فشنگهای مشقی» در نرمافزارهای پولی: کاربر برای خرید یک محصول پول داده، نه برای بازی مینروب
یک روز خواستم قابلیت reduce star (کوچکسازی ستارهها) را در یک نرمافزار پولی امتحان کنم؛ نتیجه این شد که یک تصویر TIF تکی با حجم دویست و چند MB به هیچ شکلی وارد برنامه نمیشد — اما وقتی آن را به JPG تبدیل کردم هیچ مشکلی پیش نیامد.
این نرمافزار تقریباً هر شش ماه یک بار بهروزرسانی میشود و آنچه از دل بهروزرسانی بیرون میآید هم هنوز نسخهٔ آزمایشی است؛ با این حال، تا باز میشود اغلب bug پشت bug است.
بیش از دو سال از آن استفاده کردهام و راستش را بخواهید، مشکلات ریز و درشت این نرمافزار کم نیست. برای نمونه، بعضی گزینهها اصلاً «فشنگ مشقی» هستند — قاعدتاً پس از انتخاب باید واکنشی نشان دهند، اما یا هیچ تکانی نمیخورند یا نتیجهای که بیرون میآید دقیقاً همان نتیجهٔ گزینههای دیگر است. برای انباشت تصویر میشود از آن استفاده کرد (اما یادتان باشد الگوریتم interpolation را درست انتخاب کنید)، ولی اگر فقط میخواهید انباشت کنید، در واقع Siril رایگان هم هست: دستکم آن گزینههای مشقی را که با فشردنشان هیچ اتفاقی نمیافتد ندارد، لازم هم نیست 5000 دلار تایوان خرج کنید، و رابط کاربریاش حتی منوی چینی سادهشده دارد.
منصفانه که بگویم، اگر این نرمافزار فقط 500 دلار تایوان قیمت داشت، احتمالاً چیزی برای گلایه نداشتم — هر چقدر پول بدهی، همانقدر آش میخوری. اما وقتی 5000 گرفته و تجربهٔ استفاده اینگونه است، آدم ناچار حس میکند چندان ارزشش را ندارد.
در پایان میخواهم یک جمله به سازندگان بگویم: کاربر پول میدهد تا محصولی بخرد، نه اینکه با شما بازی مینروب کند. وقتی چیزی یک بار و دو بار کار نکند، بسیاری از مردم معمولاً همانجا این محصول را رها میکنند — بهویژه وقتی 5000 خرج کردهاند، قطعاً بیشتر دلخور میشوند. آنها که نرمافزار میسازند، باید همیشه این را به یاد داشته باشند.