Beelden van kleurencamera's: CFA-Split versus debayeren
De ruwe beelden die een kleurencamera (OSC) maakt, dragen een CFA (kleurenfiltermatrix), en om die om te zetten in bruikbare kleurgegevens zijn er hoofdzakelijk twee wegen: de ene is “CFA-Split”, de andere “Debayer”. Welk effect hebben deze twee methoden op het uiteindelijke detail en de ruis? Dit experiment wilde ik al lang doen, en deze keer ben ik er eindelijk aan begonnen om te vergelijken.
Vier verwerkingspaden
Ik heb vier verwerkingsprocessen ontworpen om ze tegenover elkaar te zetten:
- Eerst CFA-Split doen, dan sterren verwijderen, vervolgens up sample (2x).
- Eerst CFA-Split doen, dan up sample (2x), vervolgens sterren verwijderen.
- Eerst Debayer (RGB combined) doen, dan R extraheren, vervolgens sterren verwijderen.
- Eerst Debayer (RGB separated) doen, vervolgens de sterren uit R verwijderen.
Waargenomen resultaten
- De beelden waarbij eerst CFA-Split werd gedaan, zijn waziger, maar pad 2 heeft meer detail dan pad 1.
- De beelden waarbij eerst Debayer werd gedaan, zijn scherper, maar in de delen waar de achtergrond-SNR laag is, zitten veel zwarte puntjes.
- Pad 3 en pad 4 zijn volledig identiek.
Mijn conclusies tot nu toe
- Als u eerst CFA-Split wilt doen, dan kunt u daarna het beste een drizzle 2x uitvoeren.
- Als u eerst Debayer doet, dan moet u het probleem van de achtergrondruis onder ogen zien.
- Er is nog een conclusie: als u eerst CFA-Split doet en dit beeld alleen gebruikt voor de RGB-kleur, terwijl het luminantiekanaal apart wordt opgenomen, dan zou dat resultaat waarschijnlijk beter uitvallen.
Er moet echter een voorbehoud aan worden toegevoegd: het beeld dat voor deze test is gebruikt, is niet gekalibreerd (ik heb er in allerijl een willekeurige foto bij gezocht om te gebruiken), zodat het resultaat daardoor beïnvloed kan zijn; een wat striktere aanpak zou zijn om eerst te kalibreren en dan pas te testen.