Czym są fałszywe kolory (False Color)
Na zdjęciach z astrofotografii często wykorzystujemy „fałszywe kolory”, żeby przedstawić sygnały o różnych długościach fali — na przykład palety SHO czy HOO. Czym więc właściwie są fałszywe kolory?
Fałszywe kolory to metoda prezentacji oparta na sztucznym przypisaniu barw. Trzeba tu najpierw wyjaśnić jedno słowo, które łatwo źle zrozumieć: „fałszywy”. Ma ono w istocie wiele definicji, a w tym kontekście trafniej jest rozumieć je jako przymiotnik „sztuczny” niż jako kolor „nieprawdziwy”. Innymi słowy, te kolory nie są sfałszowane, tylko przypisane przez człowieka.
Chińska Wikipedia ma na ten temat stosunkowo mało treści, więc radzę zajrzeć od razu do wersji angielskiej. Poniżej moje skrótowe streszczenie w tłumaczeniu:
Fałszywe kolory (inaczej pseudokolory) to grupa metod odwzorowania barw służących do wyświetlania obrazów barwnych zarejestrowanych w „widzialnej” albo „niewidzialnej” części widma elektromagnetycznego. Obraz w fałszywych kolorach to obraz, który przedstawia obiekt w kolorach innych niż te, które pokazałaby fotografia (czyli obraz w kolorach rzeczywistych). Na takim obrazie kolory zostały przypisane trzem długościom fali, których ludzkie oko normalnie nie widzi.
Poza tym fałszywe kolory mają kilka odmian, takich jak pseudokolor (pseudocolor), cięcie gęstościowe (density slicing) i kartogram (choropleth), które służą do wizualizacji „danych zebranych z jednego kanału w skali szarości” albo „danych, które nie odwzorowują żadnej części widma elektromagnetycznego” — na przykład wysokości terenu na mapie topograficznej czy typów tkanek w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI).
Kiedy już rozumiesz definicję fałszywych kolorów, spójrz jeszcze raz na palety SHO, HOO i inne na zdjęciach astronomicznych, a zrozumiesz: one wcale nie „fotografują” mgławicy w tych kolorach, tylko odwzorowują niewidzialne dla ludzkiego oka sygnały wąskopasmowe na widzialne barwy poprzez przypisanie dokonane przez człowieka, ukazując w ten sposób rozkład poszczególnych pierwiastków.