NGC 1398 A Barred Spiral Galaxy in Fornax

NGC 1398 کهکشان مارپیچی میله‌ای در صورت فلکی کوره (Fornax)

آه، اکنون که این راز آسمان را شنیدم، دل من آرام در اندیشه فرو می‌رود. NGC 1398 — نام آن قلمرو ستاره‌ای این است — در ژرفای صورت فلکی کوره پنهان شده‌است و بیش از 65 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. پهناوری این کهکشان به‌راستی شکوهمند است: قطر آن نزدیک به 135 هزار سال نوری است و از کهکشان راه شیری ما نیز پهناورتر است. در درون آن 100 میلیارد ستاره گرد آمده‌اند، همچون رودی درخشان در آسمان، بی‌کران و بی‌پایان.

ساختار این قلمرو ستاره‌ای هم شگفت است و هم دل‌فریب: به شکل دو حلقه است که گرداگرد آن را فرا گرفته‌اند، و مرکز آن چون مرواریدی می‌درخشد. آنچه این حلقه‌ها را پدید آورده، ستارگان و گاز و غبار است. از میان هستهٔ آن میله‌ای بلند از ستاره و گاز می‌گذرد که یکراست به قلب کهکشان اشاره می‌کند، و بازوهای مارپیچی بیرونی آن، همچون روبان‌هایی بر کرانهٔ آسمان، آهسته گسترده می‌شوند و در پهنهٔ بی‌کران روانند.

چنین ویژگی‌هایی NGC 1398 را به گنجینه‌ای علمی برای کاوش در ساختار و تکامل کهکشان‌ها بدل کرده‌است. در 17 دسامبر 1868، Friedrich August Theodor Winnecke، اخترشناس آلمانی، در شهر کارلسروهه در پی دنباله‌دارها می‌گشت که ناخواسته این کهکشان دل‌فریب را یافت و نام آن را جاودانه کرد.

اما ساختار حلقوی مرکز آن، شاید کار موج‌های چگالی باشد که ستاره می‌زایند؛ و خاستگاه این موج‌ها شاید در رقص گرانشی میان کهکشان‌ها باشد، و شاید در نامتقارنی گرانش خود کهکشان. این است شگفتی سازوکار کیهان، همچون شعری بر کرانهٔ آسمان: رازهایی بی‌پایان که همه در آن نهفته‌اند!

Planewave CDK 17"
SBIG STXL 11002 with AOX
Paramount ME
Astrodon 50mm LRGB
L25,R16,G15,B16,1200s
Ha10 BIN2, 1800s
مجموع زمان نوردهی: 29 ساعت
محل عکاسی: El Sauce, Chile
نرم‌افزار پردازش: PixInsight, Photoshop