本站提供正體中文版。切換到正體中文本站提供简体中文版。切换到简体中文This site is available in English.View in Englishこのサイトには日本語版があります。日本語で表示이 사이트는 한국어로도 제공됩니다.한국어로 보기Diese Website ist auch auf Deutsch verfügbar.Auf Deutsch ansehenEste sitio web también está disponible en español.Ver en españolQuesto sito è disponibile anche in italiano.Visualizza in italianoCe site est également disponible en français.Afficher en françaisEste site também está disponível em português.Ver em portuguêsDeze website is ook beschikbaar in het Nederlands.In het Nederlands bekijkenЭтот сайт также доступен на русском языке.Смотреть на русскомयह वेबसाइट हिन्दी में भी उपलब्ध है।हिन्दी में देखेंهذا الموقع متاح أيضًا باللغة العربية.عرض بالعربيةSitus ini juga tersedia dalam bahasa Indonesia.Lihat dalam bahasa IndonesiaBu site Türkçe olarak da mevcut.Türkçe görüntüleTrang web này cũng có phiên bản tiếng Việt.Xem bằng tiếng Việtاین وب‌سایت به فارسی هم در دسترس است.مشاهده به فارسی

Tworzenie i stosowanie masek w programie PixInsight

Rozciąganie i etap nieliniowy2021.02

W obróbce końcowej zdjęć astronomicznych najwięcej czasu pochłania zwykle nie zastosowanie takiego czy innego procesu, lecz przygotowanie maski, której ten proces wymaga. To, jak dobrze maska jest zrobiona, bezpośrednio decyduje o wyniku obróbki. W tym artykule zebrałem pojęcia, najczęściej używane narzędzia oraz kilka praktycznych skryptów służących do tworzenia i stosowania masek w programie PixInsight.

Dlaczego maski są tak ważne

Prawda jest taka, że w obróbce zdjęć astronomicznych — pomijając kroki przepływu pracy i parametry — najistotniejsze są właśnie maski używane w tych krokach. Dlatego najwięcej czasu w obróbce pochłania często samo przygotowanie masek.

Warto wspomnieć, że do tworzenia masek nie jest potrzebny szczególnie szybki komputer; na próbę wystawiany jest ludzki mózg. Osobiście na tworzenie masek poświęcam znacznie więcej czasu, niż komputer zużywa na przetworzenie plików, ale ta inwestycja bardzo się opłaca — gdy maska jest już odpowiednia, obróbka zwykle kończy się w mgnieniu oka; to raczej dopracowywanie samej maski pochłania większość wysiłku.

Ilustracja tego, jak jakość maski bezpośrednio przekłada się na wynik obróbki zdjęcia

Gdzie zatem potrzebne są maski? Dekonwolucja, rozciąganie liniowe/nieliniowe, redukcja szumu, usuwanie defektów, retusz artefaktów, redukcja gwiazd — wymieniam tu tylko kilka najczęstszych przypadków, w rzeczywistości masek wymaga znacznie więcej etapów obróbki. Jeśli chcesz robić postępy w obróbce końcowej zdjęć astronomicznych, naucz się porządnie tworzyć maski — tylko wtedy będziesz w stanie w konkretnym celu zająć się konkretnym fragmentem zdjęcia, nie wpływając na pozostałe obszary, których wolisz nie ruszać.

Maski gwiazd: lista często używanych narzędzi

Maska gwiazd to rodzaj najczęstszy, a zarazem wymagający najwięcej wysiłku. Zasada tworzenia masek gwiazd jest w gruncie rzeczy wszędzie podobna, ale prawdziwe opanowanie jej istoty i tak wymaga doświadczenia zbieranego z czasem. Często używane narzędzia można podzielić na dwie grupy:

  • Narzędzia główne: StarMask, MLT (MultiscaleLinearTransform), MaskGen, StarNet++.
  • Narzędzia pomocnicze: Morphological Transformation, Binarize, Convolution, PixelMath, Histogram Transformation.

Maski mgławic: proceduralnie, bez ręcznego malowania

Typową potrzebą jest wzmocnienie mgławicowej materii galaktyki albo mgławicy bez wpływania na gwiazdy. Sposób sprowadza się do przygotowania odpowiedniej maski. Za pomocą specjalnych procesów programu PixInsight — takich jak GAME, MLT, Dilation czy Convolution w połączeniu z procesem PixelMath — da się to zrobić bez trudu, i to zupełnie bez ręcznego malowania.

Maska mgławicowej materii wykonana proceduralnie — pozwala wzmocnić materię bez wpływania na gwiazdy

Maski luminancji: wybieramy tylko te struktury, które chcemy

Idąc o krok dalej, możesz przygotować jeszcze precyzyjniejszą maskę luminancji, która wybiera wyłącznie określone struktury na zdjęciu. Weźmy za przykład SH2-308: korzystając wyłącznie z programu PixInsight, poświęciłem kiedyś jakieś 5 do 7 minut na przygotowanie maski, która wybiera tylko „samą głowę delfina” i odejmuje znajdujące się w niej gwiazdy.

Obrazy pomocnicze użyte po drodze to przede wszystkim jeden całkowicie czarny obraz uzyskany za pomocą procesu PixelMath oraz jeden zwykły kanał luminancji gwiazd (uzyskany przez wydzielenie gwiazd, a następnie wyciągnięcie z nich kanału luminancji). Gdy ta maska zostanie nałożona na obraz oryginalny, przy regulacjach zmienia się wyłącznie głowa delfina (bez znajdujących się w niej gwiazd).

Maska luminancji wybierająca tylko samą głowę delfina w SH2-308 i odejmująca gwiazdy

Gdy maskę trzeba poprawić ręcznie: narzędzia typu pędzel

Większość masek da się wykonać proceduralnie, ale od czasu do czasu wciąż potrzebna jest ręczna korekta. Pod tym względem narzędzia typu pędzel w programie PI przeszły pewną ewolucję:

  • Dynamic Paint Brush: stworzony przez RBA (autora książki „Mastering PixInsight”), przypomina pędzel z programu PS i pozwala szybko poprawić maskę ręcznie. Wygląda jednak na to, że maluje tylko na biało; gdyby potrafił malować także na czarno, zastosowań byłoby więcej — żeby malować na czarno, możesz połączyć go z narzędziem Clone Stamp.
  • Skrypt FAME: od wersji 1.2, oprócz dotychczasowego zaznaczania elipsą, prostokątem i lassem, doszła funkcja pędzla. Dzięki temu nie trzeba już sięgać po Clone Stamp — żądaną maskę możesz namalować pędzlem bezpośrednio w programie PI, co jest całkiem praktyczne. Skrypt FAME dodasz, wpisując w Repository programu PI adres https://raw.githubusercontent.com/setiastro/pixinsight-updates/main/; po automatycznej aktualizacji znajdziesz go w skryptach, na karcie SetiAstro.

Malowanie maski bezpośrednio w programie PI za pomocą funkcji pędzla skryptu FAME

Ilustracja działania funkcji pędzla skryptu FAME

Poniższe trzy krótkie filmy pokazują Dynamic Paint Brush w praktycznym działaniu: