فشردهسازی محدودهٔ دینامیکی HDR: HDRMT و iHDR
هستهٔ کهکشانها، هستهٔ سحابیهای درخشان، هستهٔ سحابیهای سیارهنما — این هدفها اغلب مرکزی بسیار درخشان و پیرامونی بسیار تاریک دارند و اختلاف محدودهٔ دینامیکی در آنها بسیار زیاد است. هنگام کشش بارها پیش میآید که هوای هسته را داشته باشید و پیرامون را قربانی کنید، یا به پیرامون برسید و هسته دچار نوردهی بیش از حد شود. در این نوشته چند رویکرد برای کار با هدفهای دارای محدودهٔ دینامیکی بالا را جمع کردهام، بههمراه دو ابزار HDRMT و iHDR در PixInsight.
آیا دوربینهای امروزی هنوز به ترکیب HDR سنتی نیاز دارند
محدودهٔ دینامیکی حسگرهای CMOS (و CCD) امروزی روز به روز بهتر میشود. تا وقتی نوردهی بیش از حد خیلی شدید نباشد — تقریباً 0.92 پس از نرمالسازی (0 سیاه است و 1 سفید) را مرز بگیرید — نواحی پایینتر از آن مرز تقریباً همیشه میتوانند با پردازش «فشردهسازی محدودهٔ دینامیکی» عادی به نظر برسند، هرچند بهظاهر سوخته باشند. به همین دلیل، موقعیتهایی که واقعاً باید به شگردهای HDR سنتی (مثلاً گرفتن یک مجموعهٔ اضافی از تصویرهای با نوردهی کوتاه برای ترکیب) دست زد، بهراستی روز به روز کمتر میشوند.
جز فشردهسازی محدودهٔ دینامیکی، میتوانید با کمک ماسک تصویر را در چند نوبت هم بکشید؛ مثلاً ماسک را دستی بسازید یا از Masked Stretch در PI استفاده کنید. این راه هم میتواند ناحیهای را که در اصل دچار نوردهی بیش از حد شده بود به حالت عادی بازگرداند.
این روشها بهویژه برای هدفهایی مناسباند که اختلاف روشنی و تاریکی در آنها آشکار است؛ مانند پیرامون و هستهٔ یک کهکشان، پیرامون و هستهٔ یک سحابی درخشان، یا پیرامون و هستهٔ یک سحابی سیارهنما. تا وقتی شرط بالا، یعنی «نوردهی بیش از حد خیلی شدید نباشد»، برقرار باشد میتوانید از همین شگردها استفاده کنید و لازم نیست به ترکیب HDR سنتی بازگردید.
HDRMT: فشردهسازی محدودهٔ دینامیکی روی کانال luminance (L) غیرخطی
HDRMT (HDRMultiscaleTransform) همان process در PI است که ویژهٔ فشردهسازی محدودهٔ دینامیکی ساخته شدهاست. زمان استفاده از آن روی کانال luminance در حالت غیرخطی است و بیشتر برای تصویرهایی به کار میرود که توزیع محدودهٔ دینامیکی بالایی دارند؛ مانند کهکشانها و خوشههای کروی. وقتی از آن استفاده کردید، معمولاً دیگر لازم نیست جداگانه HDRComposition انجام دهید.
برای نمونه، روی تصویر اصلی یک کهکشان که کشش دائمی غیرخطی آن تازه تمام شدهاست، میتوانید چند مسیر پردازش را مقایسه کنید: استفاده از قابلیت HDR Toning در Photoshop بههمراه یک تنظیم کنتراست، یا استفادهٔ مستقیم از HDRMT در PI برای فشرده کردن هسته. هر دو میتوانند جزئیات هستهٔ بیش از حد درخشان را بازگردانند.
اگر میخواهید اصول و شیوهٔ کار ترکیب محدودهٔ دینامیکی بالا را کاملتر بفهمید، PI بهطور رسمی یک نمونهٔ آموزشی به نام WeDoArt-KC-dynamic-range-management.pxiproject عرضه کردهاست که هم اصول را در بر میگیرد و هم روش استفاده از HDRComposition و HDRMT را برای انجام این کار. این نمونه را از PixInsight Distribution System دانلود کنید و یادتان باشد PI را به جدیدترین نسخهٔ متناظر بهروز کنید.
iHDR: با یک کلیک تمام
iHDR که تازهتر است راه دیگری در پیش میگیرد. هرچند از نظر نتیجهٔ نهایی دستاورد HDRMT معمولاً هنوز بهتر است، برتری iHDR در این است که تنها با یک دکمه انجام میشود.
روش کار با iHDR بسیار ساده است: نخست درخشانترین بخش تصویر (مثلاً هستهٔ کهکشان) را بهطور دائمی تا جایی که میخواهید بکشید، سپس iHDR را اعمال کنید تا کشش بقیهٔ بخشها را خودکار به پایان برساند.
جمعبندی ساده: وقتی بهترین کیفیت را میخواهید از HDRMT استفاده کنید و وقتی سرعت و راحتی را میخواهید از iHDR؛ بسته به موقعیت میتوانید یکی از این دو را برگزینید.