Yıldız artefaktları: hard edge ve yıldız hasarı
Bir eseri büyütüp baktığınızda, son işleme ustalığını en çok ele veren şey çoğu zaman yıldızların durumudur. Yıldızlar işlem sırasında bozulmuş ya da üzerlerinde artefakt üretilmişse, küçültülmüş görüntüde bu fark edilmez; ama büyüttüğünüz anda gerçek yüzü ortaya çıkar. Bu yazıda sık karşılaşılan iki tür yıldız artefaktını — yıldız hasarı ile hard edge — ve bunların nedenlerini derliyorum.
Yıldız hasarı: çoğunlukla maske iyi yapılmamıştır
Yıldız hasarının baş sorumlusu genellikle iyi yapılmamış bir maskedir. Büyütünce anlaşılıyor: Facebook’taki küçük görsellerde ya da küçük resimlerde belki fark edilmez, ama belirli işlem adımları tamamlandıktan sonra büyütüp baktığınızda yıldızların etkilendiğini sık sık görürsünüz. Somut bir örnek üzerinden bakalım:
- Orta parlaklıktaki bir yıldız, maske doğru olmadığı için Erosion (PS’te Minimum filtresi) ile yıldız küçültme işleminden sonra merkezinden bozuluyor ve simetrisini yitiriyor — bu, aşındırma filtresinin sık görülen bir yan etkisidir.
- Küçük yıldızlarda da aynı nedenle, çevrelerinde kısmi siyah halkalar beliriyor.
Maskeyi yeniden ayarlayıp yıldızları bir kez daha küçülttükten sonra yıldızların çevresi büyük ölçüde normal kalabiliyor, bozulma durumu da ortadan kalkıyor.
İşin özü şu: yıldız ayrıntılarını hakkıyla işlemek başkaları için değil, kendiniz içindir. Bu kusurlar ancak kat kat büyütünce görülür; başkalarını kandırabilirsiniz ama kendinize karşı mahcup olursunuz — görüntü işlemenin bu kadar çok zaman almasının nedeni de budur.
Hard edge: işlem sırasında güçlendirilen artefakt
Sık karşılaşılan bir başka durum, yıldızın içinde ya da çevresinde beliren hard edge. Aslında bu, işlem sırasında “üretilen” ya da “güçlendirilen” bir artefakt — kanıtı da şu: entegrasyonu yeni bitmiş orijinal dosyada böyle bir hard edge yoktur, o ancak sonraki işlemlerde ortaya çıkar.
Hard edge yalnızca dar bant görüntülerde çıkmaz, LRGB’de de görülür. Geçmiş deneyimlere göre başlıca neden yine yıldız maskesi: doğru bir yıldız maskesi hazırlamak bu sorunu neredeyse tamamen çözer.
Bunun dışında gözden kaçması kolay bir neden daha var: yıldızın çevresindeki o halka, işlem sırasında çok kolay güçlenir. Birden fazla filtreyle çekim yapıyorsanız ve her filtrede yıldız boyutları farklıysa, üstelik bunları önceden eşitlememişseniz, kanalları birleştirdikten sonra farklı boyuttaki yıldızların kenarlarında işlem sırasında halka halka siyah (beyaz) çemberler belirir.
Yani güzel görünen yıldızlar elde etmek aslında son derece titizlik isteyen bir iş. Tersinden bakarsak, kuramsal olarak yıldızları iyi işleyebilen birinin aynı fotoğraftaki çekim hedefi de genellikle kötü olmaz — yıldızların iyi olup olmaması, bir ölçüde son işlemedeki inceliğin küçültülmüş bir yansımasıdır. Dar bantta yıldız sorunlarının özellikle bol olmasına da şaşmamalı; yıldızlardan vazgeçebiliyorsanız, hiç kullanmamak daha iyi.